LUDZIE NIE ZDAJĄ SOBIE SPRAWY Z KONSEKWENCJI TEGO, ŻE 13 marca 2007 WATYKAN POPARŁ ŻYDOWSKI PLAN NARZUCENIA CAŁEMU ŚWIATU tzw. 7 „PRAW” NOEGO, których narastający TOTALITARYZM COVIDIAŃSKI jest dopiero przedsmakiem!

KOMISJA RELIGIJNYCH STOSUNKÓW Z ŻYDAMI

DELEGACJA KOMISJI ŚWIĘTEJ DO SPRAW RELIGIJNYCH STOSUNKÓW Z ŻYDAMI I GŁÓWNEGO RABINATU IZRAELSKIEGO DELEGACJI DO STOSUNKÓW Z KOŚCIOŁEM KATOLICKIM DWUSTRONNE ZGROMADZENIE KOMISJI Jerozolima, 11-13 marca 2007; Adar 21–23, 5767

1. Na siódmym posiedzeniu powyższej komisji, które odbyło się w Jerozolimie, przewodniczący kard. Jorge Mejia i Naczelny Rabin Shear Yashuv Cohen zwrócili uwagę na znaczenie liczby siedem w tradycji biblijnej jako wskazującej na pełnię i dojrzałość. Wyrazili nadzieję, że pełnia relacji między katolikami, a żydowskimi członkami tej komisji będzie źródłem błogosławieństwa zarówno dla wspólnot wyznaniowych, jak i dla całego świata.

Kardynał Mejia zwrócił również uwagę na niedawną śmierć byłego przewodniczącego Komisji ds. Stosunków Religijnych z Żydami przy Stolicy Apostolskiej, będącego centralną postacią w historycznej przemianie stosunków katolicko-żydowskich. Niech jego pamięć będzie zawsze błogosławiona.

2. Tematem spotkania była wolność wyznania i sumienia oraz jej granice. Ludzka zdolność wyboru jest przejawem Boskiego Obrazu, w którym wszyscy ludzie są stworzeni (por. Rdz 1, 26-27) i stanowi podstawę biblijnej koncepcji odpowiedzialności człowieka i Boskiej sprawiedliwości (por. Pwt 30, 19).

3. Bóg stworzył osobę ludzką jako istotę społeczną, która z definicji nakłada ograniczenia na indywidualną wolność człowiekaPonadto wolność wyboru wywodzi się od Boga i dlatego nie jest absolutna, ale musi odzwierciedlać Boską wolę i prawo. W związku z tym ludzie są powołani do swobodnego posłuszeństwa woli Bożej, która przejawia się w Stworzeniu i w Jego objawionym Słowie.

Tradycja żydowska podkreśla, że ​​Przymierze Noachidów (por. Rdz 9: 9-12) jako zawierające uniwersalny kodeks moralny obowiązujący całą ludzkość. Idea ta znajduje odzwierciedlenie w Piśmie Świętym w Księdze Dz 15: 28-29.

4. W związku z tym idea relatywizmu moralnego jest sprzeczna z tym światopoglądem religijnym i stanowi poważne zagrożenie dla ludzkości. Chociaż Oświecenie pomogło w oczyszczeniu się z nadużyć religii, społeczeństwo świeckie nadal potrzebuje religijnych fundamentów, aby utrzymać trwałe wartości moralne. Wśród nich krytyczna jest zasada świętości i godności ludzkiego życia. Monoteizm etyczny uznaje je za nienaruszalne prawa człowieka i dlatego może stanowić inspirację w tym względzie dla całego społeczeństwa.

5. O ile co do zasady państwo nie powinno w ogóle ograniczać wolności wyznania jednostek i zbiorowości, ani też sumienia moralnego, jest ono odpowiedzialne za zagwarantowanie dobrobytu i bezpieczeństwa społeczeństwa. W związku z tym jest zobowiązane do interweniowania zawsze i wszędzie, gdy promowanie, nauczanie lub stosowanie przemocy, a zwłaszcza terroryzmu i manipulacji psychologicznych w imię religii, stwarza zagrożenie.

6. Oprócz poszanowania wolności wyborów religijnych należy również zagwarantować integralność wspólnot wyznaniowych. W związku z tym jest uzasadnione, aby społeczeństwo o dominującej tożsamości religijnej zachowało swój charakter, o ile nie ogranicza to wolności wspólnot mniejszościowych i jednostek do wyznawania ich alternatywnych zobowiązań religijnych, ani nie ogranicza ich pełnych praw obywatelskich i statusu obywateli, jednostki i społeczności. To zobowiązuje nas wszystkich do ochrony integralności i godności miejsc świętych, miejsc kultu i cmentarzy wszystkich wspólnot religijnych.

7. Na przestrzeni dziejów wspólnoty religijne nie zawsze były wierne tym wartościom. Dlatego na przywódcach i wspólnotach religijnych spoczywa szczególny obowiązek zapobiegania niewłaściwemu używaniu religii i wychowania do poszanowania różnorodności, co jest niezbędne dla zapewnienia zdrowego, stabilnego i pokojowego społeczeństwa.

W związku z tym rodziny, szkoły, władze państwowe i społeczne oraz media mają do odegrania szczególną rolę w przekazywaniu tych wartości przyszłym pokoleniom.

Na zakończenie dwustronna komisja, zebrana w Świętym Mieście Jerozolimie, wyraziła modlitwę, aby Wszechmogący pobłogosławił i natchnął przywódców religijnych i politycznych w regionie i poza nim, do zdecydowanej pracy na rzecz pokoju, godności, bezpieczeństwa i spokoju w Ziemi Świętej dla wszystkich jej narodów i dla świata jako całości.

Jerozolima, 13 marca 2007 – Adar 21-23, 5767

Naczelny Rabin Shear Yashuv Cohen (Przewodniczący Delegacji Żydowskiej)Jorge Cardinal Mejía (Przewodniczący Delegacji Katolickiej)
Główny rabin Ratson ArussiGeorges Cardinal Cottier OP
Główny rabin Yossef AzranArcybiskup Antonio Franco
Główny rabin David BrodmanArcybiskup Elias Chacour
Główny rabin David RosenBiskup Giacinto-Boulos Marcuzzo
Pan Oded WienerMons. Pier Francesco Fumagalli
P. Norbert J. Hofmann, SDB

źródło: http://www.vatican.va/roman_curia/pontifical_councils/chrstuni/relations-jews-docs/rc_pc_chrstuni_doc_20070313_commissione-bilaterale_en.html

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s