„Polska” edukacja promuje akceptację dezinformowania dysymulacyjnego jako informowania prawdziwego.

6 LIPIEC 2016

Teza zawarta w tytule wynika z przekonania, że na egzaminie maturalnym weryfikowane jest to, czego uczeń miał się nauczyć, czy też jakich nawyków poznawczych miał nabrać, w trakcie nauki w szkole. Ponadto uważam za bardzo mało prawdopodobny wariant, że na maturze, która jest egzaminem państwowym, będącym przepustką do rozpoczęcia studiów, pojawiają się pytania, które są dziełem przypadku. Traktuję je więc jako naturalną konsekwencję polskiego systemu edukacyjnego prowadzonego pod patronatem ministerstwa.

Poniżej przytoczę pytanie i „prawidłową” odpowiedź na nie zgodnie z materiałami od CKE. Przedstawię znaczenie tego pytania, przytoczę rozumowanie, jako przykład dochodzenia do tej odpowiedzi. Następnie wskażę założenia, które należy przyjąć a priori, aby móc udzielić wymaganej odpowiedzi. Na końcu wykażę, że „prawidłowa” odpowiedź na to pytanie jest skutkiem akceptacji dezinformacji dysymulacyjnej jako informowania prawdziwego. Całość podsumuję hipotezą, w jakim celu promowana jest akceptacja dezinformacji dysymulacyjnej.

Poniższa treść pytania[1] i szablonu odpowiedzi[2] pochodzą ze strony internetowej Centralnej Komisji Egzaminacyjnej[3] (CKE).

Omawiane zadanie:

pytanie

 

Poniżej będę odnosił się do pytania nr 3 z zadania 1.1., czyli tego dotyczącego niepokojów starego subiekta.

Poniżej znajduje się akapit, do którego odnosi się zadanie 1.1.:

Akapit

 

Prawidłowe odpowiedzi wg CKE:

szablon odpowiedzi

Rozumowanie

Jakie niepokoje może mieć subiekt? Niepokojów można mieć wiele, więc należy założyć, że przestrzeń możliwych niepokojów jest bardzo szeroka. W końcu przed czytaniem tekstu tego nie wiemy. Załóżmy więc, że niepokoje, których doświadcza Rzecki to p1, p2, …pi,…, pn, przy czym „p” jest niepokojem Rzeckiego, „i” jest identyfikatorem danego niepokoju, a różnych niepokojów „p” może być bliżej nie określona liczba „n”. Pytanie dotyczy, czy niepokoje psą zawarte we wskazanym akapicie. Jeśli jest tam taki niepokój, to wtedy możemy powiedzieć: „Tak, omawiany akapit zawiera informacje o niepokoju pi„. Przedstawię warianty poniżej w ogólnej tabeli.

 

Niepokoje:  p1  p2  p3 …. pi pn
Czy informacje o tym niepokoju znajdują się w akapicie NIE TAK TAK NIE NIE

 

Pytanie jest tak postawione, że nie wiadomo, czy z tego akapitu powinniśmy dowiedzieć się o wszystkich niepokojach Rzeckiego, czy o niektórych, czy też chociaż o jednym. W związku z tym, na tak sformułowane pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi typu TAK/NIE. Można przykładowo odpowiedzieć „Tak, o niektórych niepokojach Rzeckiego dowiemy się z tego akapitu” lub „Nie, z akapitu dowiemy się jedynie wybiórczo o niektórych niepokojach Rzeckiego”.

Aprioryczne założenia

Powyższe rozumienie wskazuje wprost, że należy przyjąć dodatkowe założenia, aby móc jednoznacznie odpowiedzieć TAK lub NIE.

Jeśli apriorycznie założymy, że interesuje nas postać Rzeckiego, jego niepokoje, z którymi się boryka jako bohater powieści Lalka, to należy odpowiedzieć „NIE”, gdyż w tym akapicie jedynie są  zarysowane niektóre niepokoje tej postaci, którą poznajemy przez pryzmat osobistych wpisów w dzienniku. Ostatecznie istnieją symboliczne pi o których nie ma informacji w tekście.

Jeśli apriorycznie założymy, że rzeczywistość jest tożsama z obrazem rzeczywistości w tekście, to oczywistą odpowiedzią będzie „TAK”. Oznaczać to będzie jednak, że będziemy postrzegać jako rzeczywistość jedynie symboliczne p2 oraz p3 i pomijać wszystkie inne.

Tę część podsumuję smutnym stwierdzeniem, że z omawianej perspektywy większą szansę na zdobycie punktu ma uczeń, który w procesie edukacji przyswoił idealizm poznawczy, w formie wręcz skrajnego relatywizmu. Najtrudniej z kolei w tak postawionym pytaniu mają uczniowie będący poznawczymi realistami, którzy przeczytali lekturę i kojarzą postać Rzeckiego.

Akceptacja dezinformowania dysymulacyjnego

Drugim (po apriorycznie przyjętym idealizmie poznawczym) moim zarzutem jest promocja akceptacji dezinformacji dysymulacyjnych.

Poniższa część opiera się terminologicznie na Metacybernetyce doc. Józefa Kosseckiego[4]. Kluczowy dla tych rozważań wyjątek znajduje się na niniejszym blogu:

http://kotwicki.blogspot.com/2012/03/pseudoinformacja-dezinformacja.html

Próbując przełożyć na język potoczny czym jest dezinformowanie można powiedzieć, że jest to takie informowanie, w którym brakuje jakiejś kluczowej informacji (została zatajona), albo jakaś istotna informacja nie ma oparcia w rzeczywistości (została zmyślona).

W przypadku zatajenia mówimy właśnie o dezinformacji dysymulacyjnej.

W omawianym pytaniu tak właśnie jest, a uczeń, aby otrzymać punkty na egzaminie, musi potwierdzić, że źródło, które dezinformuje dysymulacyjnie w danym temacie jest odpowiednie, by tam szukać odpowiedzi o nim.

Dodam, że pytania nr 1 i nr 2 z zadania 1.1. jeszcze silniej odzwierciedlają omawiane powyżej tendencje, gdyż odnoszą się wprost do „Lalki”, jako całej powieści. Na prawdę negatywne aspekty ludzkiej egzystencji poruszone w rzeczonym akapicie są jedynymi, które zawiera wizja świata ukazana wLalce?

Hipoteza

Hipoteza jest oczywiście banalna –

promowanie akceptacji dezinformacji dysymulacyjnych jest celowym działaniem ułatwiającym manipulowanie społeczeństwem.

Przykładowo – po przeczytaniu moich powyższych rozważań zastanów się proszę, czy uważasz, że artykuł w Wyborczej (http://rzeszow.wyborcza.pl/rzeszow/1,34975,20307712,zaatakowano-procesje-ukraincow-w-przemyslu.html?disableRedirects=true) udziela odpowiedzi na pytanie co wydarzyło się w Przemyślu?

Poniżej obrazkowe streszczenie artykułu o wydarzeniach w Przemyślu:

końcowy

 

 

Tomasz Węgrzyn

[1]https://cke.edu.pl/images/_EGZAMIN_MATURALNY_OD_2015/Arkusze_egzaminacyjne/2016/formula_od_2015/MPO-P1_1P-162.pdf 2016-07-06, 01:15

[2]https://cke.edu.pl/images/_EGZAMIN_MATURALNY_OD_2015/Arkusze_egzaminacyjne/2016/formula_od_2015/zasady_oceniania/MPO-P1-N.pdf 2016-07-06, 01:15

[3]https://cke.edu.pl/egzamin-maturalny/egzamin-w-nowej-formule/arkusze/2016-2/ 2016-07-06, 01:15

[4]Metacybernetyka, Józef Kossecki, Narodowa Akademia Informacyjna, Warszawa 2015, s. 20 – 85.

na podstawie: http://kontrrewolucjablog.wordpress.com/2016/07/06/polska-edukacja-promuje-akceptacje-dezinformowania-dysymulacyjnego-jako-informowania-prawdziwego/

Jedna odpowiedź to “„Polska” edukacja promuje akceptację dezinformowania dysymulacyjnego jako informowania prawdziwego.”

  1. mgrabas Says:

    trwa WOJNA INFORMACYJNA 4. generacji

    Po(d)stęp czyli reakcja – doc. Józef Kossecki

    od Jasiu Kowalski4 lata temu:

    Kim JEST docent Józef Kossecki?

    Prawda o Jedwabnem jest porażająco prosta – doc. Józef Kossecki

    Fragment wykładu – „Wojna informacyjna, wojna psychologiczna”
    całość: http://autonom.edu.pl/audio/kossecki.mp3 (plik 110 MB)
    Polski Portal Naukowy polskiportalnaukowy.com/
    Portal „Autonom” (Zbiór publikacji z zakresu psycho- i socjocybernetyki) autonom.edu.pl/
    Cybernetyka społeczna socjocybernetyka.pl/
    Blog – TWX twx.bloog.pl
    Blog – Polska Myśl Narodowa pmn.bloog.pl/
    Blog – Klub Myśli Narodowej Calisia kmncalisia.bloog.pl/

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s